مصرف چای سبز شاهسوند باعث اعتیاد در جوانان زیر 20 سال خواهد شد

خاصیت جالب دیگری که به چای سبز شاهسوند نسبت داده می شود، لاغری آن است. این بار مواد شیمیایی درگیر متیل گزانتین ها (کافئین، تئوبرومین، تئوفیلین) هستند و در توانایی واقعی آنها در تحریک لیپولیز شکی وجود ندارد.

متیل گزانتین ها با ترویج بسیج چربی های واقع در بافت چربی و اکسیداسیون آنها برای اهداف انرژی، باعث کاهش وزن می شوند. همین مواد همچنین قادر به افزایش متابولیسم هستند.

آنها همچنین دارای اثر مدر خفیف (مفید برای مبارزه با احتباس آب) و ضد اشتها هستند (گرسنگی را سرکوب می کنند). با این حال، غلظت متیل گزانتین های موجود در چای سبز محدود و کاملاً ناکافی است تا خواص فوق الذکر قابل ملاحظه باشد (بیش از نیم لیتر برای بدست آوردن کافئین معادل یک فنجان قهوه نیاز است).

چای سبز

علاوه بر تنوع و تفاوت های فرهنگی، انواع چای بر اساس فرآیند تولیدی که در معرض آن قرار می گیرند، طبقه بندی می شوند. به ویژه، در حالی که در تهیه چای سیاه، تخمیر برای به دست آوردن عطر مورد نظر ضروری است.

چای سبز از برگ های جوان و تازه شروع می شود و به گونه ای درمان می شود که فرآیندهای تخمیر را مهار کند.

در مقایسه با چای سیاه، چای سبز کافئین کمتری دارد (حدود 50 درصد کمتر)، اما دارای خواص آنتی اکسیدانی بیشتری است.

حتی اگر در یک فنجان چای سبز چیز معجزه آسایی پیدا نکنیم، باز هم نوشیدنی با ویژگی های قابل توجه متعدد است که به راحتی می تواند در عادات غذایی روزمره گنجانده شود.

با این حال، توصیه می شود رژیم غذایی خود را بر اساس مصرف طیف گسترده ای از غذاها تنظیم کنید: بنابراین نوشیدن منظم چای سبز مهم است، تا زمانی که سایر غذاهای آنتی اکسیدانی گرانبهایی را که طبیعت به ما ارائه می دهد (مرکبات، انواع توت ها، گوجه فرنگی و به طور کلی تمام میوه ها و سبزیجات تازه).

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.